مشاهده توییت های دیگر

این فرم‌ها که تهش به شما یک عدد می‌دن، صرفا ابزار جذب مشتری (Lead Gen) برای آژانس‌ها هستن. واقعیت اینه که قیمت‌گذاری روی وردپرس با زدن ۴ تا تیک مثل «فروشگاه» یا «چندزبانه»، مثل اینه که قیمت یک ساختمان رو فقط با پرسیدن تعداد پنجره‌هاش تخمین بزنی.

توی این فرم‌ها چیزی به اسم Architecture یا معماری سیستم دیده نمی‌شه. پیاده‌سازی یک فروشگاه که قرار است روزی ۱۰ تا سفارش داشته باشه با سیستمی که باید زیر فشار کمپین‌های بلک‌فرایدی دوام بیاره، زمین تا آسمون فرق داره. چیزی که ماشین‌حساب به شما نمی‌گه، هزینه پنهان بدهی فنی (Technical Debt) است.

وقتی پروژه‌ای رو صرفا بر اساس «ارزون‌ترین عدد» استارت می‌زنید، در واقع دارید یک بمب ساعتی می‌خرید. استفاده از قالب‌های آماده سنگین و پلاگین‌های غیرضروری برای پایین نگه داشتن هزینه اولیه، یعنی بالا رفتن سرسام‌آور هزینه‌ی میزبانی وب و افت شدید Performance در آینده نزدیک. هزینه Refactor کردن و تمیزکاری کدهای کثیف، همیشه چند برابر هزینه‌ی یک اجرای اصولی از همون روز اوله.

تفاوت قیمت بین یک اپراتور وردپرس و یک Solution Architect توی همین دید سیستمی نهفته‌ست. یکی براتون «سایت نصب می‌کنه» و یکی برای بیزنس شما، زیرساخت قابل مقیاس (Scalable Infrastructure) می‌سازه.

اگه وردپرس رو فقط یک هزینه می‌بینید، دنبال ارزون‌ترین بگردید؛ اما اگه اون رو به چشم دارایی کسب و کارتون می‌بینید، به جای بازی با ماشین‌حساب‌های آنلاین، روی تدوین یک RFP برای توصیف دقیق یک پروژه برای رفع نیاز های واقعی کسب و کارتون وقت بذارید. خروجی واقعی و مهندسی شده، اصلا از توی فرم‌های جمع آوری شماره موبایل در نمیاد.